Biuro Zakwaterowań
Sopot - eholiday

 

 

 

Atrakcje turystyczne

Najdłuższe w Europie drewniane molo (511,5 m), przecinające sopocką plażę, to miejsce rekreacyjnych i zdrowotnych spacerów (stężenie jodu na częściach najdalej wysuniętych w morze jest dwukrotnie większe niż na lądzie), organizacji licznych festynów, a jednocześnie przystań turystycznej żeglugi pasażerskiej oraz tramwajów wodnych.

 

Molo

Ulica o długości 635 m, stanowi dziś główny deptak nadmorskiego uzdrowiska, zamknięty dla ruchu samochodowego. Biegnie na miejscu dawnej drogi gruntowej łączącej od XVII w. sopocką wieś z osadą rybacką nad brzegiem morza. W przeważającej części zabudowana jest po obu stronach domami mieszkalnymi z przełomu XIX i XX w.

Przy Monciaku znajdują się głównie restauracje, kawiarnie oraz kluby. W sezonie jest to - obok Drogi Królewskiej i Skweru Kościuszki - najtłumniej odwiedzane przez turystów miejsce w Trójmieście.

 

Monciak

W 2002 r. Pracownia Projektowa M. K. Szotyńska otrzymała za projekt tego budynku nagrodę główną w Konkursie Wielkich Marzycieli (w kategorii „Architektura”). Koncepcja architektoniczna budynku plasuje się w szeregu dzieł oryginalnych, tworzonych np. przez Gaudiego, Hundertwassera, Gehry’ego, przyciągających miłośników architektury i turystów, a jednocześnie nawiązuje do niezwykłej atmosfery Sopotu, klimatów tworzonych przez Pera Dahlberga czy sopockich zjawisk nietuzinkowych, takich jak parady jazzowe, biesiady uliczne i osobowości takie, jak choćby Parasolnik. We wnętrzu Krzywego Domku swoją siedzibę mają puby, restauracje, sklepy.

 

Krzywy Domek

Niewielki pomnik upamiętniający postać „Parasolnika”- niezwykle barwnej postaci, jednej z ciekawszych osób zamieszkujących Sopot w latach ok. 1960-1990.

 

Parasolnik

Zbudowany przez Kajetana Sierakowskiego pod koniec XVIII wieku jest dziś najstarszym zachowanym w całości zabytkiem Sopotu. Ród Sierakowskich był właścicielem dworku tylko przez 17 lat (1797-1814). Podczas jednego z letnich pobytów, z Antonim Sierakowskim- synem Kajetana, przyjechał tu na krótki wypoczynek jego przyjaciel - siedemnastoletni Fryderyk Chopin. Od 1974 roku dworek stanowi siedzibę Towarzystwa Przyjaciół Sopotu prowadzącego tam herbaciarnię, wystawy plastyczne, czwartkowe koncerty kameralne oraz różnego rodzaju odczyty.

Klasycystyczny dworek Sierakowskich należy do najstarszych zabytków budownictwa sopockiego. Obecnie - jako siedziba Towarzystwa Przyjaciół Sopotu - pełni rolę jednego z najaktywniejszych w mieście ośrodków życia kulturalnego. Na parterze zachowały się zabytkowe detale: kaflowe piece z końca XVIII w., kilkoro zdobnych drzwi dwuskrzydłowych, liczne okucia metalowe, stiukowe fasady, rozeta i malowidła na suficie. Ściany pokoi dworku służą galerii sztuki współczesnej, w której co roku organizuje się około 15 wernisaży. W każdy czwartek o godzinie 18.00 w dworku odbywają się koncerty muzyki kameralnej. Organizowane są również spotkania literackie. Gościł tu m.in. francuski pisarz i rysownik Roland Topor, a także wielu znakomitych poetów i pisarzy polskich: Wojciech Wencel, Olga Tokarczuk, Jerzy Pilch i Andrzej Stasiuk.

W kameralnych wnętrzach na parterze dworku Sierakowskich mieści się kawiarnia 'U Hrabiego'. Serwujemy tu domowe ciasta, aromatyczne herbaty, kawy, desery, koktajle oraz piwo. Jest tu niedrogo, przytulnie i bez papierosów (jedno z naprawdę nielicznych takich miejsc w Trójmieście). Otwarte codziennie od 10.00 do 22.00, a w piątki i soboty nawet dłużej.

 

Dworek Sierakowskich

Wybudowana w 1904 r., pierwszym właścicielem był właśnie Ernst Claaszen- właściciel firmy eksportującej cukier i konsul Ameryki na całe Prusy Wschodnie, w 1925 roku, po śmierci Claaszena jego rodzina sprzedała dom. Obecnie mieści się w niej Muzeum Sopotu.

Muzeum Sopotu zostało powołane do życia w lutym 2001 r. Placówka mieści się w zabytkowej willi, atrakcyjnie usytuowanej przy nadmorskiej promenadzie, tuż przy sopockiej plaży. Willa wybudowana została w 1903 r. dla gdańskiego kupca i przedsiębiorcy.

Pomieszczenia reprezentacyjne na parterze willi przeznaczono na stałą ekspozycję zabytkowych wnętrz historycznych, odtworzonych na podstawie archiwalnej dokumentacji fotograficznej, przekazanej muzeum w latach 2001-2003 przez córkę pierwszego właściciela willi – Ruth Koch z domu Claaszen. Na piętrze w dawnych sypialniach usytuowano sale wystaw zmiennych, poddasze Muzeum Sopotu usytuowane kilkanaście metrów od plaży, w niezwykle atrakcyjnym turystycznie pasie nadmorskim, należy do miejsc chętnie odwiedzanych przez mieszkańców Sopotu, Trójmiasta i turystów. W dawnej piwnicy zaprojektowano pomieszczania restauracyjne.

 

Willa Ernsta Claaszena – Muzeum Sopotu

Zbudowany za 460 tys. marek w ciągu jednej zimy 1903/04 według projektu Paula Puchmüllera i Heinricha Dunkela, ciekawy obiekt z charakterystyczną wieżą, w „stylu” bajkowo- zamkowym. Stoi na miejscu pierwszego zakładu kąpielowego doktora Haffnera. Nad głównym portalem znajduje się rzeźba Fenzloffa przedstawiająca syrenę, trytona oraz herb miasta. Komin w północno - wschodnim narożu obudowany wieżą przypominającą kształtem latarnię morską, z oszkloną galeryjką widokową u szczytu stanowi jedno z najatrakcyjniejszych miejsc widokowych Sopotu.

 

Zakład Balneologiczny

Zbudowany w stylu neogotyckim w latach 1899-1901 pod patronatem cesarzowej Augusty Wiktorii która przekazała w darze 1000 marek. Cesarz Wilhelm II dołożył do tego 2000 marek osobiście zatwierdzając projekt i zalecając podwyższyć wieżę o 7,5 m, aby była widoczna dla statków płynących po zatoce. Na uroczystość poświęcenia świątyni w dniu 17 września 1901 roku przyjechała cesarzowa Niemiec. Kościół należał do ewangelików do maja 1945, kiedy to przekazano go Kościołowi rzymskokatolickiemu. Od stycznia 1948 roku kościół św. Jerzego pełni funkcje kościoła garnizonowego.

 

Kościół św. Jerzego (dawny Ewangelicki Zbór Zbawiciela)

Wybudowana w 1909 roku z inicjatywy kapelmistrza Paula Waltera Schaeffera, obecnie zajmuje teren 4 hektarów, na jej widowni może zasiąść 4500 widzów, a kanał dla orkiestry może pomieścić 110 muzyków. W 1964 roku widownia została przykryta dachem o powierzchni 4000 m2. Od ponad 40 lat na deskach Opery Leśnej odbywa się Festiwal Piosenki oraz Festiwal Operowy będący kontynuacją przedwojennej tradycji Festiwali Wagnerowskich, dzięki którym Sopot na początku XX w. znany był jako małe Bayreuth.

 

Opera Leśna

Grodzisko

Przystań rybacka znajduje się na południowej części sopockiej plaży przy ujściu Potoku Karlikowskiego. Codziennie można tu kupić świeże ryby i obejrzeć ekspozycję typowych łodzi i sprzętu rybackiego. Na terenie przystani znajduje się kapliczka w intencji „szczęśliwego powrotu z morza”. W przeszłości przystani rybackich w Sopocie było kilka. Istniejąca na brzegu karlikowskim najmłodsza jest kontynuacją wcześniejszych.

Ta niewielka przystań rybacka jest fenomenem, gdyż „żyje” nieprzerwanie od XIII wieku do chwili obecnej.

Dosłownie garstka rybaków sopockich, a zostało tam zaledwie sześć załóg, przetrwała do dziś nad morzem, pracując w niezmienionym rytmie i harmonogramie.

Pływają na „pomerankach” czyli tradycyjnych kaszubskich łodziach – małych, drewnianych, podobnych do tych z XIV wieku.

Rybacy z Przystani Rybackiej sąsiadują ze znanym Barem Przystań, gdzie zawsze można skosztować świeżej ryby.

 

Przystań rybacka

Pijalnia Wód Solankowych oraz punkt widokowy mieszczą się w Domu Zdrojowym na III piętrze.  By dostać się do tej atrakcji turystycznej należy skorzystać z panoramicznej windy znajdującej się naprzeciw Zakładu Balneologicznego.

Z tarasu widokowego można podziwiać sopockie Molo oraz Zatokę Gdańską.

W dni o dobrej przejrzystości powietrza można nawet spostrzec Półwysep Helski.

Pijalnia Wód Solankowych oferuje wodę ze zdroju św. Wojciecha, która wypływa samoczynnie w Sopocie z głębokości 800 m. Rozcieńczona solanka może służyć do uzupełnienia niedoborów soli mineralnych.Wody słone pobudzają  czynność wydzielniczą żołądka i trzustki, są zalecane w zaburzeniach żołądkowo – jelitowych oraz wspomagająco u osób chorych na cukrzycę.

Na III piętrze znajduje się również Kawiarenka Turystyczna, która oferuje wyśmienite napoje oraz ciasta.

Punkt widokowy wraz z kawiarenką oraz pijalnią wód, otwarty jest w godzinach pon-czw i ndz 09:00 do 19:00, pt - sob 09:00 - 20:00.

 

 

Pijalnia Wód Solankowych i punkt widokowy

Hala widowiskowo sportowa jest jednym z najbardziej zaawansowanych obiektów tego typu w Europie. Pomieścić może nawet do 15000 widzów! Ma tu miejsce szereg wydarzeń sportowych, imprez muzycznych oraz widowisk teatralnych na najwyższym, światowym poziomie.

 

 

Ergo Arena

Plac Zdrojowy 2

ul. Bohaterów Monte Cassino 53

ul. Bohaterów Monte Cassino 31

ul. Poniatowskiego 8

ul. Grunwaldzka 1/3

Plac Konstytucji 3 Maja

ul. Moniuszki 12

Plaża przy ujściu Potoku Karlikowskiego

Plac Zdrojowy 2

Plac Dwóch Miast 1

Pierwszy Dom Zdrojowy z salą balową wybudowano w 1824 r. Drugi Dom oddano do użytku w 1881 r, a w roku 1909 rozebrano po to, aby wznieść nowy, trzeci już Kurhaus, projektu Carla Webera. Dom miał sale balowe i restauracyjne połączone z hotelem i kasynem. Uległ prawie całkowitemu zniszczeniu podczas działań wojennych w 1945. Ocalała jedynie rotunda. Czwarty, obecny Dom Zdrojowy oddano do użytku 1 lipca 2009 roku. Znajduje się tam m.in. Państwowa Galeria Sztuki, Pijalnia Wód Solankowych, restauracje, kawiarnie, galerie.

 

DOM ZDROJOWY

Plac Zdrojowy

Wybudowany został w latach 1924-1927 dla gości pobliskiego kasyna gry, stąd jego ówczesna nazwa Kasino Hotel. Gościł m.in. Marlenę Dietrich, Ignacego Mościckiego, 1hale’a de Gaulle’a, Adolfa Hitlera, który we wrześniu 1939 r. miał tu kwaterę główną. Po wojnie hotel przemianowano na Grand. Obecnie hotel występuje pod marką Sofitel, sieci należącej do francuskiej grupy hotelarskiej Accor. W 1986r. wpisany do rejestru zabytków.

 

GRAND HOTEL

Powstańców Warszawy 12/14

Pierwszy Dom Zdrojowy z salą balową wybudowano w 1824 r. Drugi Dom oddano do użytku w 1881 r, a w roku 1909 rozebrano po to, aby wznieść nowy, trzeci już Kurhaus, projektu Carla Webera. Dom miał sale balowe i restauracyjne połączone z hotelem i kasynem. Uległ prawie całkowitemu zniszczeniu podczas działań wojennych w 1945. Ocalała jedynie rotunda. Czwarty, obecny Dom Zdrojowy oddano do użytku 1 lipca 2009 roku. Znajduje się tam m.in. Państwowa Galeria Sztuki, Pijalnia Wód Solankowych, restauracje, kawiarnie, galerie.

 

LATARNIA

Grunwaldzka 1-3

 

 

Tor wyścigów konnych wraz z trybunami i płytą wybudowano w 1898 r. na pow. 50 ha. Od 1899r. zaczęto organizować zawody jeździeckie. Odbywają się tu m.in. Międzynarodowe  oraz Krajowe Zawody we Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego. Od 2009r. Hipodrom uzyskał prawo do organizowania najważniejszych na świecie Międzynarodowych Oficjalnych Zawodów CSIO*** w Skokach Konnych przez Przeszkody.

 

 

HIPODROM

Władysława Łokietka 1

Park wodny to kompleks rekreacyjno sportowy, w którym każdy może odnaleźć swój sposób na relaks, spędzić przyjemnie czas, zadbać o zdrowie i urodę. Aqua Spa Sopot kusi bogatą ofertą zabiegów, a jedyny bowling w Sopocie oferuje 6 profesjonalnych torów. Miejsce, które zapewnia świetną zabawę na wiele godzin.

 

AQUA PARK

Zamkowa Góra 3-5

Wybudowane zostały na skraju Parku Południowego w roku 1907 wg projektu Paula Puchmüllera. Jest to budynek drewniany, z dwiema wieżyczkami, zdobienia nawiązują do stylu skandynawskiego. Usytuowany jest przy alejce spacerowej, tuż przy molo. W 1984r. Łazienki Południowe zostały wpisane do rejestru zabytków. Obecnie mieści się tu hotel i restauracja w stylu chińskim.

 

ŁAZIENKI POŁUDNIOWE

Aleja Wojska Polskiego 1

Najbardziej znana wśród polskich plaż. Sopocka plaża przyciąga głównie swoją dostępnością oraz atrakcjami: place zabaw dla najmłodszych, leżaki dla miłośników opalania oraz szereg aktywności dla fanów sportu. Atrakcją jest również Przystań Rybacka przy ujściu Potoku Karlikowskiego, gdzie można jeszcze kupić świeżą rybkę prosto z kutra.

 

PLAŻA

ul. Józefa Czyżewskiego 12

ul. Haffnera 63

ul. Bohaterów Monte Cassino

Wczesnośredniowieczne grodzisko w Sopocie położone jest przy ul. Haffnera w północnej, zalesionej i zacisznej części kurortu, w odległości 400 m od brzegu morskiego. Od kilkunastu lat funkcjonuje tu skansen archeologiczny, będący oddziałem Muzeum Archeologicznego w Gdańsku.

Skansen powstał na terenie grodu z IX-X wieku, z którego zachowały się wały usypane na kształt podkowy, a od zachodu fosa. Współczesne zabudowania (chaty, palisada, brama) posadowiono dokładnie w miejscach istnienia tych sprzed stuleci, zgodnie z wynikami badań wykopaliskowych.

Miejsce to pobudza wyobraźnię i przenosi gości w czasy wczesnego średniowiecza. W sezonie odbywają się tu festyny, pokazy rzemiosł, tańców dawnych i walk. W zagrodzie dla zwierząt mieszkają kozy a na środku majdanu pali się ognisko, przy którym można odpocząć i upiec przyniesione z sobą kiełbaski.

W pawilonie u podnóża grodziska znajduje się sala wystaw czasowych i stała ekspozycja o najstarszych dziejach Sopotu. Odbywają się tu zajęcia edukacyjne, warsztaty i lekcje muzealne.